Mesti lífsbreytandi búnaður sem ég hef nokkurn tímann keypt!

Ég hlaut alvarlegan mænuskaða í febrúar 2009, bara af því að renna á ísilögðum stíg.
Á einni nóttu fór ég frá því að vera sjálfstæður, duglegur og virkur 43 ára einstaklingur yfir í að þurfa að liggja á sjúkrahúsi í mánuð, vera rúmliggjandi í 3 mánuði og í endurhæfingu hjá góðum vinum í 9 mánuði, þar til heilsan leyfði loks að ég sneri aftur heim – í hjólastól, með aðlagaðan bíl og rafskutlu fyrir „lengri“ ferðir, eins og meiðslin leyfðu.
Ég er með varanlega „fötlun“, með að hluta lamaðan fótlegg – og mjög „viðkvæmt“ bak/hrygg.
Auk „líkamlegu“ meiðslanna fannst mér „tilfinningalega bakslagið“ jafn erfitt að takast á við.
Þar sem ég hafði unnið með börnum með sérþarfir áður en ég slasaðist þekkti ég vel þann „stimpil“ sem fylgir því að vera „fatlaður“, en að upplifa sjálf erfiðleikana við að komast um í „heimi hinna ófötluðu“ olli gríðarlegum pirringi og örmögnun af áreynslu, og auk þess mikilli þreytu á öllu – svo ekki sé meira sagt!
Smám saman hefur endurhæfing mín falið í sér að rannsaka og kaupa ýmsan búnað eftir þörfum... fyrst hjólastól, svo rafskutlu... og loks samþykkti sérfræðilæknirinn, í september 2010, að ég mætti byrja að reyna að læra að ganga aftur.
Vandinn var að ég bý á mjög afskekktum stað, á bóndabæ, með skóglendi og engi allt um kring – sem eru oft forug og blaut (þetta er jú England!).
Ég reyndi fyrst „hefðbundna göngugrind“ – en gat ekki ráðið við ójafnt undirlag og óttaðist mjög að renna, því dekkin og bremsurnar virtust ekki duga, og hryggurinn hristist við hverja ójöfnu...
Rafskutlan átti þó líka í erfiðleikum með landslagið – svo í örvæntingu sló ég inn „all-terrain rollator“ í leitarvélina á fartölvunni – og upp kom VELOPED!
Hann virtist vera allt sem ég leitaði að – sameinað í einum búnaði.
Var þetta of gott til að vera satt?
Ég pantaði einn til að prófa yfir helgi... og get með sanni sagt að hann fór að breyta lífi mínu.
Gæðin og hönnunin eru hreint stórkostleg.
Hver einasti hluti „tækisins“ er svo vel úthugsaður og hagnýtur – og allt í einu fannst mér ekki bara þægilegt að vera „upprétt“ aftur, heldur ÖRUGGT.
Torfærudekkin og frábærar bremsurnar veittu grip í for og snjó, og loftfyllt dekkin tóku „höggin“ og hnykkina frá hryggnum á mér, sem Veloped tók upp í staðinn.
Stillanlega stýrið var fullkomið – lyfti stömu, traustu gúmmíhandföngunum í einmitt rétta hæð fyrir mig – hvernig sem ástandið var þann daginn.
Þegar þreytan segir til sín get ég lækkað þau og látið meiri þunga hvíla á handleggjunum (og þannig létt á hryggnum um stund), en á „góðum“ degi get ég haft þau hærri, svo ég gangi meira „upprétt“ og með minni stuðning fyrir efri hluta líkamans.
Hraðlosunarhandfangið færir þau auðveldlega og fljótt í rétta stöðu þegar þarf að leggja Veloped saman fyrir flutning í litla bílnum mínum – og tölusetta súlan þýðir að ég get auðveldlega stillt handföngin í „mína“ hæð þegar ég vil.
Þegar ég geng rennur „sportlega“ sætið beint inn í miðja grindina, svo að ólíkt öðrum göngugrindum geng ég „upprétt“ í miðri grindinni – í fullkominni göngustöðu.
Gott og þægilegt grip næst á handföngunum, og áhrifaríkar bremsurnar þýða að jafnvel brattar brekkur niður skógarstíga eru mér allt í einu aðgengilegar aftur, og öruggar (því þegar fæturnir eru veikir „bremsar“ Veloped fyrir mig).
Reyndar er Veloped jafnvígur í borg og sveit.
„Klifurhjólið“ gerir mér kleift að komast yfir trjárætur eða grýtt undirlag í skóginum, malarfjörur og strandstíga við sjóinn, og gangstéttir, búðardyr og kanta í bænum.
Það er auðvelt að fara yfir götur – jafnvel þegar karfan er full af matvörum – engin lyfting kemur við sögu!
Þegar ég þreytist er „sportlega“ sætinu auðveldlega og fljótt rennt í stöðu og það veitir þægilega og studda setu – svo ég get hvílt mig þegar þörf krefur í biðröð í matvörubúð, eða gefið mér tíma til að njóta uppáhaldsútsýnis þegar ég er úti með hundinum.
(Ég á Staffordshire Bull Terrier sem er næstum 13 ára – og jafnvel hann kaus að fá far heim í körfu Veloped í síðustu viku, þegar við vorum í sérstaklega langri gönguferð!)
Hann er líka svo léttur og leggst saman fyrir flutning í bílnum mínum – og ég hef ekki heldur átt í neinum vandræðum með að taka hann með í flugvél.
Hraðlosunarhjólin má einnig taka af til geymslu, og þegar ég sprengdi dekk nýlega var það auðveldlega lagað með því að skutla dekkinu í hjólabúð til að bæta slönguna, á meðan ég fór í vatnsmeðferðarlaugina!
Líkamlega halda vöðvastyrkur, þol og líkamsstaða áfram að bætast með hverri ferð, og þar sem ég get nú tekist á við brattar brekkur aftur fæ ég þolþjálfun í fyrsta sinn í yfir 2 ár – til gagns fyrir lungu og hjarta.
Mesta „lífsbreytingin“ sem fylgdi því að fá Veloped hefur þó kannski verið tilfinningaleg.
Eftir að hafa verið svo virk áður en ég hlaut mænuskaðann lagðist það þungt á mig að komast ekki út í sveitina þar sem ég bý, og sjálfstraustið hafði hrunið töluvert – sérstaklega þar sem mér hafði orðið svo ljóst viðhorf fólks til mín þegar ég var í hjólastól eða á rafskutlunni.

Ég komst að því að fólk gekk út frá því að ég væri líka með andlega skerðingu, eða gæti ekkert gert líkamlega upp á eigin spýtur – og það var oft „gripið í mig“ og mér ýtt áfram í hjólastólnum, þegar ég vildi ýta mér áfram sjálf!
Þegar ég er „upprétt“ aftur, með trausta grind Veloped allt í kringum mig, nýt ég „verndar“ gegn því að vera felld í mannþröng, en ég hef líka aftur „fulla stjórn“ á eigin stefnu!

Augnaráðin sem ég fæ núna eru EKKI „vorkunn“ yfir því að ég komist ekki um, heldur aðdáun á því landslagi sem ég sigrast á, og undrun og hrifning yfir eðli og hönnun Veloped sem gerir mér það kleift!
Ég get með sanni sagt að þetta hefur í raun verið sá mesti „lífsbreytandi“ búnaður sem ég hef nokkru sinni keypt.

Ég tel líka að hann verði í fjölskyldunni í mörg ár, því þegar ég hef kannski náð nægum bata til að þurfa hann ekki lengur, hefur aldraður faðir minn þegar augastað á honum til eigin nota!

Ég ber ævinlega þakklæti til Trionic-teymisins fyrir að hanna og framleiða svo dásamlegan búnað – ómetanlegan fyrir okkur öll sem eigum erfitt með hreyfigetu, aðgengi og að hafa sjálfstraust til að vera við sjálf!
Þakka ykkur innilega fyrir!

Sjálfvirkt þýtt