"Sağlıklı, iyi eğitimli bir cerrahken, bir tekerlekli sandalyeyle günlük hayata"

Makale Emelie Högstedt tarafından yazılmıştır

Hastalanmadan önce hayatınız nasıldı?

"Ortopedik acil servis cerrahı olarak çekiç, testere ve tornavida ile çalıştım. Her iş günü bir eğitim seansıydı; rolümde iyi performans gösterebilmek için formda kalmam gerekiyordu, bu yüzden koşu, kuvvet antrenmanı ve kıdemli tenis yaptım."

Yedi yıl önce aniden koordinasyon ve denge sorunları yaşamaya başladınız - ne oldu?

“Semptomlarım ilk olarak açık hava spor salonunda antrenman yaparken ve bacaklarım kendi kendine hareket etmeye başladığında ortaya çıktı. Yavaş yavaş ama emin adımlarla kötüleşti ve sonunda yürümekte zorluk çekmeye başladım. Bir nörolog tarafından aylarca süren araştırmadan sonra, torasik ve servikal omurgadan gelen sinyallerde bir değişiklik tespit edildi, ancak diğer her şey normaldi. Bundan sonra, yorgünlük bozukluğu yaşamaya başladım. Sadece iki yıllık terapi ve rehabilitasyondan sonra nispeten kolay yürüyebildim. Daha fazla çalışmaya, daha az egzersiz yapmaya başladım ve tekrar kötüleştim. 2021'de düştüm ve bileğimi kırdım, kendimi toparladım ve 2022'de sopalarla koşabiliyordum, ancak aynı yıl Covid-19'a yakalandım. Bugünden bir yıl önce, zar zor konuşabiliyordum, yürüyemiyordum, nefes alma kaslarım çalışmayı bıraktı ve vücudumdaki neredeyse tüm tüyleri döktüm. Bu Noel'i görebileceğimi düşünmüyordum. Antidepresanların maksimum dozunu aldığımda, sonunda zihinsel olarak bir dönüm noktasına geldim. Kanımda düşük folik asit seviyeleri ve neredeyse düşük B12 seviyeleri vardı, ancak kan sayımım normaldi, bu mantıklı değil. Bu yüzden B12 ve folik asit ilaçlarını denemeye karar verdim. Sadece birkaç gün sonra her şey değişti. Aslında, doçent Herman Nilsson-Ehle tarafından yazılmış bu inanılmaz etkiyi destekleyen bir makale okudum. Bir gecede titremeden elimi uzatma yeteneği kazandım ve birkaç hafta sonra bir yürüteç yardımıyla konuşabiliyor ve yürüyebiliyordum.”

Bir yürütece çok ihtiyacınız var — bize anlatın.

“Kendimi tekrar geliştirmek, ormana ve engebeli araziye çıkmak ve bu şekilde daha iyi yürümeyi, hatta belki koşmayı öğrenmek istiyordum. Doğa, insanın ihtiyaç duyduğu tüm egzersizi sunuyor, ancak arazide yürüyebilen bir yürüteç bulmak imkansız çıktı. Bölgem, yanal olarak dengesiz, frenleri zayıf ve tekerlekleri yanlara takılıp kalan yürüteçler tedarik etti. Birini arazide test ettiğimde neredeyse kendimi öldürüyordum. Sonra internette Trionic'in yürüteçlerine rastladım.”

Bir yürüteç günlük hayatınızı nasıl değiştirdi?

“Hayatımı tamamen değiştirdi ve bana büyük bir özgürlük verdi. Üç haftadır bir Trionic Veloped kullanıyorum ve biraz koşmaya başladım. Bunun mümkün olabileceğini düşünmemiştim, ormana çıkabilmek çok keyifli. Yoldan geçenlerden sık sık “Güzel iş!” gibi yorumlar duyuyorum, bu da özgüvenimi artırıyor.”

Yürüteç kullanma konusunda belirli bir damga var — siz bu konuda nasıl bir deneyim yaşadınız?

“Bir yıl önce, doktora gitmek için ilk kez yürüteç kullanmak zorunda kaldığımda kendimi işe yaramaz hissettim. Önceden oldukça kibirliydim, biliyorsunuz. Şimdi hiç umursamıyorum ve süpermarkette bir alışveriş arabası yerine yürüteç kullanmayı tercih ediyorum. Trionic'in arazi Veloped'i de sağlamdır — insanlar ona ihtiyaç duymadan önce ne olduğu hakkında fanteziler kurabilirler.”

Geleceği nasıl görüyorsunuz?

“B12 almaya son derece iyi yanıt verdim, bu yüzden şimdi kas fonksiyonlarının korunabileceğini ve iyileştirilebileceğini umuyorum. Beyin sisi, fiziksel engelliliğim var ve hasarlı sinirlerimin ne kadarının yenileneceğini bilmiyorum, ancak kendimi sağlıklı olarak görüyorum ve şu anda ikinci hayatımı yaşıyorum. Kasım ayında bir yaşlılar kongresinde konuşma yapacağım ve daha fazla insanın ihtiyaç duyduğu yardımcı cihazlara erişebilmesini umuyorum. En önemlisi, günlük amaçlar için çalışan ve aktif bir açık hava yaşamı sağlayan yürüteçler. Arazi dışına çıkmak zorunda değil. Sadece bir kapı eşiğinden geçmek için olabilir.”