Áður heilbrigður og vel þjálfaður skurðlæknir, nú með göngugrind í daglegu lífi

Grein skrifuð af Emelie Högstedt

Hvernig var lífið þitt áður en þú veiktist?

„Í starfi mínu sem bæklunarskurðlæknir á slysadeild vann ég með hamar, sög og skrúfjárn. Hver vinnudagur var æfing; ég þurfti að halda mér í formi til að standa mig vel í starfinu, svo ég stundaði hlaup, styrktarþjálfun og öldungatennis.“

Fyrir sjö árum fórst þú skyndilega að eiga erfitt með samhæfingu og jafnvægi – hvað gerðist?

„Einkennin komu fyrst fram þegar ég var að æfa í útiræktinni og fæturnir fóru að hreyfast af sjálfu sér. Það versnaði hægt en örugglega og að endingu átti ég erfitt með gang. Eftir margra mánaða rannsóknir hjá taugalækni fannst breyting á boðum frá brjóst- og hálshrygg, en allt annað var eðlilegt. Eftir þetta fór ég að þjást af kulnun. Aðeins eftir tveggja ára meðferð og endurhæfingu gat ég gengið nokkuð áreynslulaust. Ég fór að vinna meira, hreyfa mig minna, og versnaði aftur. Ég datt og braut ökklann 2021, vann mig upp aftur og gat skokkað með stafi árið 2022, en sama ár fékk ég Covid-19. Fyrir ári síðan upp á dag gat ég varla talað, gat ekki gengið, öndunarvöðvarnir hættu að virka og ég missti nánast allt hár á líkamanum. Ég hélt ekki að ég myndi lifa til jóla. Þegar ég var á hámarksskammti af þunglyndislyfjum sneri ég loks við blaðinu andlega. Ég var með lágt fólínsýrugildi í blóði og næstum lágt B12-gildi, en blóðhagurinn var samt eðlilegur, sem er ekki rökrétt. Svo ég ákvað að prófa B12- og fólínsýrulyf. Eftir aðeins nokkra daga breyttist allt. Ég las í raun grein eftir dósentinn Herman Nilsson-Ehle sem studdi þessi ótrúlegu áhrif. Á einni nóttu fékk ég getuna til að rétta út höndina án þess að skjálfa, og eftir nokkrar vikur gat ég talað og gengið með hjálp göngugrindar.“

Þú þarft mikið á göngugrind að halda – segðu okkur frá því!

„Ég vildi byggja mig upp aftur, komast út í skóg og á gróft undirlag, og þannig læra að ganga betur, kannski jafnvel hlaupa. Náttúran býður alla þá hreyfingu sem maður þarf, en að komast yfir torfærugöngugrind reyndist ómögulegt. Mitt umdæmi býður innkeyptar göngugrindur sem eru óstöðugar til hliðar, með lélegar bremsur og þar sem hjólin festast á hlið. Þegar ég prófaði eina utan vega drap ég mig næstum. Þá rakst ég á göngugrindur Trionic á netinu.“

Á hvaða hátt hefur göngugrindin breytt daglegu lífi þínu?

„Hún hefur gjörbreytt lífi mínu og gefið mér mikið frelsi. Ég hef nú líka átt Trionic Veloped í þrjár vikur og er farinn að skokka aðeins. Ég hélt ekki að það væri mögulegt og það er gleði að geta farið út í skóginn. Ég heyri oft athugasemdir eins og „Vel gert!“ frá vegfarendum, sem eykur líka sjálfsálitið.“

Það er ákveðinn stimpill á því að nota göngugrind – hvernig upplifðir þú það?

„Fyrir ári, þegar ég þurfti fyrst að nota göngugrind til að komast til læknis, fannst mér ég ónýtur. Ég var frekar hégómlegur áður, skal ég segja þér. Nú er mér alveg sama og tek frekar Veloped en innkaupakerru í stórmarkaðnum. Torfæru-Veloped frá Trionic er líka flottur – fólk getur látið sig dreyma um hvað ég var áður en ég þurfti hann.“

Hvernig sérð þú framtíðina?

- „Ég hef svarað gríðarlega vel við B12-tökunni, svo nú vona ég að vöðvastarfsemin haldist og að hægt verði að bæta hana. Ég er með heilaþreytu og fötlun og veit ekki hve mikið af skemmdu taugunum kemur til baka, en ég lít á mig sem heilbrigðan og lifi nú mitt annað líf. Í nóvember held ég fyrirlestur á sýningu fyrir eldra fólk og vona að fleiri fái aðgang að þeim hjálpartækjum sem þau þurfa. Umfram allt göngugrindur sem virka í daglegu lífi og gera virkt útivistarlíf mögulegt. Það þarf ekki alltaf að vera að komast út í torfærur, það getur verið eitthvað svo hversdagslegt sem að komast yfir venjulegan þröskuld.“